Compromises of the Left

When the Greek Left came to power for the first time in 2015, it resigned after just seven months, not because it was defeated by outside forces but because it imploded. It resigned itself to its structural inability to govern. A Gramscian approach to this powerlessness would note the government’s fatal lack of differentiation between “war of position” and “war of maneuver.” For example, from the very first day of its victory the Left began making, in the name of strategic realism, honorable compromises from which it could not recover.

Lapses of ethico-political judgment have been a major theme of the Greek “poetry of the crisis” of the last at least five years. The poem “Honorable Compromise” by Thomas Ioannou (1979) from his collection Ιπποκράτους 15 (2011) reads today like an epitaph, in the manner of poet Manolis Anagnostakis (1925-2005), for the radical hopes invested in the Syriza government.

έντιμος συμβιβασμός

Σε πλησιάζουν με το χαμόγελο ακριβείας τους
Με τον ισορροπημένο λόγο τους
Σε χτυπούν στην πλάτη
Με την οικειότητα του εκ του πλησίον μίσους

Μάθανε βλέπεις να οικειοποιούνται
Ακόμα και τους χθεσινούς εχθρούς
Να συμφιλιώνονται με τα πάθη τους
Ληθοβολώντας τη μνήμη
Πετώντας πέτρες στη θάλασσα
Για να σωπάσει η ταραχή της

Όσο κι αν αντιδράσεις στην αρχή
Και θελήσεις τις γωνίες σου
Οξείες να κρατήσεις
Κι αυτό το σπάσιμο στη φωνή να σε προδίδει
Στο τέλος θα συναινέσεις
Να επιμεληθούν άλλοι την εξαφάνισή σου

Θα φτιάξουν αυτοί τον κόμπο στο λαιμό σου
Προσδίδοντας επισημότητα στη λύπη σου
Σα να δένουν τη γραβάτα-γλώσσα τους

Κάθε σύσπαση των χειλιών σου
Και μορφασμός
Θα συντονιστεί με το δημόσιο αίσθημα
Κάθε σου λέξη θα αποζητά επικύρωση
Από μια διευρυμένη
Από μια συντριπτική πλειοψηφία

Κι αν μειοψηφίσει κάποια τύψη
Που δεν πείστηκε για τις προθέσεις σου
Μην απολογηθείς
Δίκη προθέσεων θα κάνουμε τώρα;

Το ουσιώδες είναι
Ότι απέφυγες τα χειρότερα
Συνάπτοντας έναν καθ’ όλα
Έντιμο συμβιβασμό

August 24, 2015


This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.