Monthly Archives: February 2019

“Παίζουμε ένα ποίημα;”/3: Ζ. Δ. Αϊναλής: «Ένα ποίημα για τη νύχτα» (o σύντροφος ποιητής)

“Οι σύντροφοι ποιητές τάζουνε ο ένας τον άλλο στο κοινό και δημόσιο μέλλον της φιλίας τους. Τα αισθήματα του ενός για τον άλλο αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του έργου τους. Όμως το ποίημα αυτό, όπως και εκείνα των δύο προηγούμενων γενιών, … Continue reading

Posted in Friends, Greek Poetry, Melancholy | Tagged

Kant’s ethics of autonomous obedience

“Autonomy is a duty and a submission:  The proper way for individuals to be free is to autonomously prescribe for themselves the duty of autonomy, which (duty) is the free submission of their morally self-legislative will to its own law.” … Continue reading

Posted in Autonomy, Philosophy | Tagged ,

On not talking to a close friend (4)

Hegel to Hölderlin: «Your image, My Beloved, passes before me along with the joy of days gone by;                      yet soon it yields to sweeter hopes of our reunion. The scene of our long-sought and ardent embrace depicts itself even now … Continue reading

Posted in Attunement, Collaboration, Friends, Literature | Tagged , ,

The total moment of the perfect melody

When all else fails, there’s still a Schubert melody. Melodies sound like total moments which float freely, unchained, outside the regular course of time.  Adorno explains:  “The concept of melody first gained ascendancy in the nineteenth century in connection with … Continue reading

Posted in Friends, Listening, Melancholy, Music | Tagged

“Παίζουμε ένα ποίημα;”/2: Κατερίνα Ζησάκη: “Αγώνας” (η αριστερή μελαγχολία)

Η μελαγχολία για τον αγώνα, η οποία διακατέχει τη νέα ελληνική πολιτική ποίηση, κυκλοφορεί επίσης παγκόσμια σε κοινωνικοπολιτικές συζητήσεις ως θεωρητική έννοια και επιστημολογική αρχή. “Επιστήμονες και στοχαστές διερευνούν μελαγχολίες της διάψευσης όπως η φυλετική (David L. Eng), η μεταναστευτική (Sara … Continue reading

Posted in Collaboration, Friends, Greek Poetry, Left, Melancholy, Revolution