Στον αστερισμό της αριστερής μελαγχολίας: 4. “Η αυταπάτη του αυτόνομου ποιητικού έργου” 

“Φυσικά η άποψη πως το έργο είναι αυτόνομο είναι απληροφόρητη κι ανιστόρητη, αν όχι υποκριτική. Όλοι γνωρίζουμε πως, για να φτάσει στον αναγνώστη, κάθε λογοτέχνημα έχει διαμεσολαβηθεί, αντικειμενοποιηθεί, εμπορευματοποιηθεί, διαφημιστεί κλπ. Η ιδέα της άμεσης επικοινωνίας μεταξύ τέχνης και κοινού είναι μια τεράστια αυταπάτη που κολακεύει και τις δύο πλευρές. Όπως κάθε τέχνη, η λογοτεχνία πουλιέται, αγοράζεται και ξαναπουλιέται. Το έργο καθεαυτό δεν είναι παρά ένα τέχνασμα της αγοράς (η οποία συμπεριλαμβάνει τους συγγραφείς) για να αποκρύψει την οικονομική της διάσταση και να πουλήσει μια αισθητική καθαρότητα υποτίθεται ανώτερη από κάθε συμφέρον.”

1 December 2021

This entry was posted in Culture, Greek Poetry, Literature, Philosophy and tagged . Bookmark the permalink.