Category Archives: Literature

“Παίζουμε ένα ποίημα;”/7: Παυλίνα Μάρβιν: «Πρόλαβες να διαβάσεις τον Ρίλκε;» (o νέος ποιητής)

Εδώ υποστηρίζω πως τα Γράμματα σ’ έναν νέο ποιητή του Ρίλκε “δεν είναι εγχειρίδιο ποιητικής αλλά αυτο-μυθοποίησης, όπως ξέρουμε και από περιπτώσεις Ελλήνων συγγραφέων από το Μεσοπόλεμο ώς σήμερα.  Δεν διδάσκουν πως να γράφει κανείς αλλά πώς να επινοήσει τον … Continue reading

Posted in Literature | Tagged , ,

Brecht’s Tragic Measures (2)

Bertolt Brecht’s The Measures Taken [Die Massnahme/The Measure] (written and published in 1930, premiere and 2nd edition in 1931) is a cantata in speaking parts, choral parts, recitatives, and songs for tenor, 3 actors, mixed choir, and small orchestra created with … Continue reading

Posted in Literature, Revolution | Tagged ,

H εικονομαχική χειραγώγηση της πεζογραφίας

Η κριτική μου για το μυθιστόρημα του Μισέλ Φάις Όπως ποτέ  (2019), “του οποίου ο εμμανής ομιλητής φιλοδοξεί να γίνει συγγραφέας αλλά δεν ξέρει αν μπορεί να το επιτύχει, αφού λειτουργεί υπό την επιτήρηση της 2ης βιβλικής εντολής. Πώς να γίνει … Continue reading

Posted in Culture, Greek Literature

“Παίζουμε ένα ποίημα;”/5: Βάγια Κάλφα: «Δεν είμαι χρήσιμη στο έθνος μου» (έθνος και φύλο)

Εδώ θέτω ένα φεμινιστικό ζήτημα:  “Παρ’ όλο που υπάρχουν πολλές γυναίκες κριτικοί με προσωπικές φεμινιστικές αρχές και τάσεις, εξακολουθεί να λείπει μια Νεοελληνική κριτική και φιλολογία που να είναι ρητά, συστηματικά και ενήμερα φεμινιστική.” 10 Μαρτίου 2019

Posted in Greek Literature, Greek Poetry | Tagged

“Παίζουμε ένα ποίημα;”/4: Μάριος Χατζηπροκοπίου: “Των γυναικών του Κωνσταντή” (πουστιά και ποίηση)

Εδώ συζητώ έναν “πούστικο θρήνο” που δείχνει ότι “η ταυτότητα φύλου είναι θέμα όχι σταθερής ουσίας  αλλά επιτελεστικής διαδικασίας.  Πουστιά, καθώς και ποίηση, είναι ζήτημα περφόρμανς.”   Below (first 32′) is an English-language lecture-performance at Brunel University in London by Dr. … Continue reading

Posted in Greek Poetry, Greeks, Hellenism, Melancholy, The Arts | Tagged ,

Werther’s lyric performance of a bardic self

The devastating aria “Pourquoi me réveiller?” in Massenet’s drame lyrique Werther (1892) portrays a poet (Werther) singing the poem of a poet (Ossian) singing (in a contest of poets). But things are even more complicated.  “Within the opera and without, the poem is … Continue reading

Posted in Classical Music, Literature, Melancholy | Tagged , ,

“Παίζουμε ένα ποίημα;”/3: Ζ. Δ. Αϊναλής: «Ένα ποίημα για τη νύχτα» (o σύντροφος ποιητής)

“Οι σύντροφοι ποιητές τάζουνε ο ένας τον άλλο στο κοινό και δημόσιο μέλλον της φιλίας τους. Τα αισθήματα του ενός για τον άλλο αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του έργου τους. Όμως το ποίημα αυτό, όπως και εκείνα των δύο προηγούμενων γενιών, … Continue reading

Posted in Friends, Greek Poetry, Melancholy | Tagged