Category Archives: Greek Poetry

“Παίζουμε ένα ποίημα;”/9: Θάνος Γώγος: Ντακάρ VI (μετά την ήττα)

Ποιητικές και φιλοσοφικές σκέψεις μετά την επαναστατική ήττα:  “Αν η επανάσταση οδηγεί παράδοξα στην συνταγματική αποκατάσταση της τάξης, τότε χρειάζεται μια πολιτική δράση που δεν ανατρέπει αλλά αδρανοποιεί, μια αποσυντάσσουσα δύναμη που απενεργοποιεί τον κυβερνητικό μηχανισμό”. 16 Αυγούστου 2019   … Continue reading

Posted in Disengagement, Greek Poetry, Melancholy, Revolution | Tagged

“Η αριστερή αποποίηση της εξουσίας και της νομοτέλειας”

To αριστερό πρόταγμα στη μεταπολεμική Ελλάδα διακατέχεται από μιά υπόρρητη στάση που αποκαλώ “αποποίηση”, μια κάθετη αρνητικότητα απέναντι σε κάθε απελευθερωτική επαγγελία και συμβόλαιο με την ιστορία.  Η αποποίηση διακατέχει εκείνους που έπαψαν να περιμένουν την επανάσταση ή όποια άλλη … Continue reading

Posted in Crisis, Culture, Disengagement, Friends, Greek, Greek Poetry, Left, Melancholy, Revolt, Revolution, The Arts

“Παίζουμε ένα ποίημα;”/8: Δημήτρης Λεοντζάκος: Aria #22 (μουσική και ποίηση)

Η ζωγραφική υπόσχεται μια παρουσία, μια ύπαρξη απτή, ενώ η μουσική δεν είναι ποτέ εκεί για να την κατακτήσεις και να την αποκτήσεις, κι αυτό τρομάζει τον Έλληνα ποιητή.  Όπως όμως δείχνω εδώ, μια «πνευστή ποίηση» πνέει πάνω από τη … Continue reading

Posted in Classical Music, Greek Poetry | Tagged

“Παίζουμε ένα ποίημα;”/5: Βάγια Κάλφα: «Δεν είμαι χρήσιμη στο έθνος μου» (έθνος και φύλο)

Εδώ θέτω ένα φεμινιστικό ζήτημα:  “Παρ’ όλο που υπάρχουν πολλές γυναίκες κριτικοί με προσωπικές φεμινιστικές αρχές και τάσεις, εξακολουθεί να λείπει μια Νεοελληνική κριτική και φιλολογία που να είναι ρητά, συστηματικά και ενήμερα φεμινιστική.” 10 Μαρτίου 2019

Posted in Greek Literature, Greek Poetry | Tagged

“Παίζουμε ένα ποίημα;”/4: Μάριος Χατζηπροκοπίου: “Των γυναικών του Κωνσταντή” (πουστιά και ποίηση)

Εδώ συζητώ έναν “πούστικο θρήνο” που δείχνει ότι “η ταυτότητα φύλου είναι θέμα όχι σταθερής ουσίας  αλλά επιτελεστικής διαδικασίας.  Πουστιά, καθώς και ποίηση, είναι ζήτημα περφόρμανς.”   Below (first 32′) is an English-language lecture-performance at Brunel University in London by Dr. … Continue reading

Posted in Greek Poetry, Greeks, Hellenism, Melancholy, The Arts | Tagged ,

“Παίζουμε ένα ποίημα;”/3: Ζ. Δ. Αϊναλής: «Ένα ποίημα για τη νύχτα» (o σύντροφος ποιητής)

“Οι σύντροφοι ποιητές τάζουνε ο ένας τον άλλο στο κοινό και δημόσιο μέλλον της φιλίας τους. Τα αισθήματα του ενός για τον άλλο αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του έργου τους. Όμως το ποίημα αυτό, όπως και εκείνα των δύο προηγούμενων γενιών, … Continue reading

Posted in Friends, Greek Poetry, Melancholy | Tagged

“Παίζουμε ένα ποίημα;”/2: Κατερίνα Ζησάκη: “Αγώνας” (η αριστερή μελαγχολία)

Η μελαγχολία για τον αγώνα, η οποία διακατέχει τη νέα ελληνική πολιτική ποίηση, κυκλοφορεί επίσης παγκόσμια σε κοινωνικοπολιτικές συζητήσεις ως θεωρητική έννοια και επιστημολογική αρχή. “Επιστήμονες και στοχαστές διερευνούν μελαγχολίες της διάψευσης όπως η φυλετική (David L. Eng), η μεταναστευτική (Sara … Continue reading

Posted in Collaboration, Friends, Greek Poetry, Left, Melancholy, Revolution