Category Archives: Melancholy

Mahler’s melancholic marches

While attending recently a performance of Mahler’s 6th, and comparing the driving march that launches the opening Allegro energico to the heroic march launching the Finale (here 51:10), I started going through the composer’s symphonies until I suddenly realized that this genre appears … Continue reading

Posted in Classical Music, Culture, Melancholy | Tagged

“Παίζουμε ένα ποίημα;”/4: Μάριος Χατζηπροκοπίου: “Των γυναικών του Κωνσταντή” (πουστιά και ποίηση)

Εδώ συζητώ έναν “πούστικο θρήνο” που δείχνει ότι “η ταυτότητα φύλου είναι θέμα όχι σταθερής ουσίας  αλλά επιτελεστικής διαδικασίας.  Πουστιά, καθώς και ποίηση, είναι ζήτημα περφόρμανς.”   Below (first 32′) is an English-language lecture-performance at Brunel University in London by Dr. … Continue reading

Posted in Greek Poetry, Greeks, Hellenism, Melancholy, The Arts | Tagged ,

Werther’s lyric performance of a bardic self

The devastating aria “Pourquoi me réveiller?” in Massenet’s drame lyrique Werther (1892) portrays a poet (Werther) singing the poem of a poet (Ossian) singing (in a contest of poets). But things are even more complicated.  “Within the opera and without, the poem is … Continue reading

Posted in Classical Music, Literature, Melancholy | Tagged , ,

“Παίζουμε ένα ποίημα;”/3: Ζ. Δ. Αϊναλής: «Ένα ποίημα για τη νύχτα» (o σύντροφος ποιητής)

“Οι σύντροφοι ποιητές τάζουνε ο ένας τον άλλο στο κοινό και δημόσιο μέλλον της φιλίας τους. Τα αισθήματα του ενός για τον άλλο αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του έργου τους. Όμως το ποίημα αυτό, όπως και εκείνα των δύο προηγούμενων γενιών, … Continue reading

Posted in Friends, Greek Poetry, Melancholy | Tagged

The total moment of the perfect melody

When all else fails, there’s still a Schubert melody. Melodies sound like total moments which float freely, unchained, outside the regular course of time.  Adorno explains:  “The concept of melody first gained ascendancy in the nineteenth century in connection with … Continue reading

Posted in Friends, Listening, Melancholy, Music | Tagged

“Παίζουμε ένα ποίημα;”/2: Κατερίνα Ζησάκη: “Αγώνας” (η αριστερή μελαγχολία)

Η μελαγχολία για τον αγώνα, η οποία διακατέχει τη νέα ελληνική πολιτική ποίηση, κυκλοφορεί επίσης παγκόσμια σε κοινωνικοπολιτικές συζητήσεις ως θεωρητική έννοια και επιστημολογική αρχή. “Επιστήμονες και στοχαστές διερευνούν μελαγχολίες της διάψευσης όπως η φυλετική (David L. Eng), η μεταναστευτική (Sara … Continue reading

Posted in Collaboration, Friends, Greek Poetry, Left, Melancholy, Revolution

The 1910 Rebels’ “Hell” in Paris (Travels in revolutionary Mitteleuropa, from the Rhine to the Danube/8)

Near the end of my brief journey across Central European rivers and revolts, Rodin’s The Gates of Hell (1880-1917) appears to me as a memorial to the perennial, tragic failure of the revolution and the damnation of the rebels. Auguste Rodin (1840-1917) … Continue reading

Posted in Melancholy, Revolt, The Arts | Tagged